Wjazd (1) na przedzamcze (2) prowadził od strony pn-wsch przez budynek bramny (renesansową wartownię) z niewielka fosa. Tuż za wieżą bramna znajdowały się stajnie (3) i wozownia (4) zbudowane przez Stanisława Warszyckiego, których fundamenty można zobaczyć jeszcze dzisiaj na terenie przedzamcza. Wcześniej za czasów Bonarów, kiedy nie było jeszcze tak rozbudowanych murów zamkowych wyznaczających przedzamcze, brama wjazdowa znajdowała się w murze od strony zachodniej (5) a wyjazdowa od strony południowej (6). Warszycki wybudował również na przedzamczu browar (7) i gorzelnię (8), a osławiona Katownia (9) zwana Męczarnią Warszyckiego, zapewne też pochodzi z tego okresu. Teren przedzamcza zajmuje około 3 ha powierzchni. Poza celami reprezentacyjnymi (turnieje, zjazdy) dziedziniec przedzamcza służył okolicznej ludności za schronienie w razie zagrożenia z zewnątrz. Uprawiano na nim zboże, wypasano bydło i hodowano trzodę chlewna

Sam Zamek zbudowany jest na zespole skalnym. Jego mury nieomal wyrastają ze skał i stapiają się z nimi. Wjazd od zamku prowadził przez szyje bramną (10) oraz naturalną szczelinę, która w XVI w została zamurowana i na jej miejscu powstała zbudowana na planie kwadratu wysoka szesciokondygnacyjna wieża bramna (11), w której mieściła się m.in. kaplica zamkowa. Nad Bramą umieszczona była marmurowa tablica z pozłacanymi łacińskimi literami o treści: "Seweryn Bonar z Balic w Ogrodzieńcu, Ojcowie, Kamieńcu, żupnik, burgrabia i pełnomocnik, wielkorządca krakowski, biecki, czchowski, rabsztyński starosta z fundamentów wzniósł". Dzisiaj został tylko ślad po tablicy z zarysem lilijki herbowej Bonerów. Dostępu do Zamku bronił zbudowany przez Bonerów most zwodzony nad niewielka sucha fosa otoczona murem.

Dziedziniec główny (12) otoczony był gankami i balustradami, które łączyły pomieszczenia mieszkalne i poszczególne komnaty w różnych częściach zamku. Układ krużganków był bardzo skomplikowany, ponieważ żaden z nich nie obiegał wokół całego dziedzińca na jednym poziomie. Ta nieregularność nadawała budowli oryginalny i malowniczy wygląd. Ozdobne balustrady, loggie, balkony były zapewne wzorowane na wawelskich. Wokół dziedzińca znajdowały się pomieszczenia magazynowe i gospodarcze zwane sklepikami ( np. izba odżwiernego,, magazyny hajduckie, spiżarnie z podwójna, ażurową podłogą stanowiacą oryginalny system wentylacji). Dzisiaj w zrekonstruowanych sklepikach można zakupić pamiątki z zamku.

Na dziedzińcu głównym znajduje się zbiornik na wodę opadową (13) wybudowany jeszcze przez Włodków. Z lewej strony znajdowały się wykute w skale schody prowadzące przez krużganki do budynków mieszkalnych. Wejście do zamku wysokiego (14), służącego tylko do celów obronnych, początkowo umożliwiały tylko drabiny. Dopiero później - za czasów Bonerów - wykuto schody we wschodniej ścianie dziedzińca, prowadzące na zamek wysoki oraz w zachodniej - wiodące do części mieszkalnej. W przyziemiu skrzydła wschodniego znajdował się unikalny zespół chłodni i piwnic (16) (obecnie znajduje się tam Karczma Rycerska). Bonerowie wznieśli również czterokondygnacyjne skrzydło północne, w którym wykuto w skale studnię (15) o głębokości około 100 metrów. W przyziemiach skrzydła północnego znajdowała się kuchnia (17), gdzie zachował się relikt pieca. Obok znajdowały się izby dla kucharzy.

Przechodząc współczesną ścieżką zwiedzania zamku przechodzimy przez kuchnię do dwukondygnacyjnego budynku mieszczącego sypialnię Bonera (18), ubikację (19) oraz gabinet z podręczną biblioteką (20). Przechodząc dalej dochodzimy do poziomu stanowiącego najstarszą murowana część zamku środkowego, wzniesionego jeszcze przez Włodków: cylindryczna wieża zwieńczona ślepymi mahikułami nazwana w XVII w. Baszta Kredencerską (21), obok Sala Jadalna Kredencerska (22), połączona z komnatami wypoczynkowymi oraz izba stołowa (26). Przechodząc dalej mijamy basztę zwana Wieżą Skazańców (24).Było to więzienie bez okien i drzwi, do którego spuszczano więźniów na linie i w ten sam sposób dostarczano im jedzenie. Na tym samym poziomie w znajdującej się nieco dalej wieży bramnej (11) znajdowała się kaplica zamkowa (23) (Figurki Madonny i Aniołków z kaplicy we wieży bramnej można zobaczyć w kapliczce z centrum Podzamcza). Jeden poziom niżej, pod izba stołowa (chociaz najlepiej widoczne spod Wieży Skazańców) znajdują się pomieszczenia dla żołnierzy, prochownia i wykuty w skale skarbiec.

Spod Wieży Skazańców można udać się do najdalej wysuniętej na południe części zamku - bastion-beluardy (25), pełniącej funkcję przede wszystkim obronne, gdyż umieszczone w tej części otwory strzelnicze umożliwiały ostrzeliwanie podjazdu do baszty bramnej. Nad beluardą, za czasów Firlejów, dobudowano wspaniałą salę marmurową.

Udając się spod Wieży Skazańców schodami wiodącymi na dół przechodzimy obok dawnej zbrojowni (27) a potem przez wykute w skale przejście do Kurzej Stopy (28), w której znajdowały się izby białogłowskie, nad nimi sala balowa i renesansowa umywalnia.

Dolne trzy kondygnacje kurzej stopy to kazamaty zabezpieczone grubymi murami posiadającymi otwory strzelnicze.

Pomiędzy beluardą a Kurzą Stopą powstał dziedziniec gospodarczy (29), na którym mieściły się warsztaty, magazyny i prawdopodobnie ptaszarnia; wydzielony grubym murem, łączącym te dwie części zamku zwanym murem kurtynowym. Wzdłuż muru biegł krużganek łączący poszczególne komnaty tej części zamku. Na poziomie 4 i 5 pietra umieszczono otwory strzelnicze. Dojazd do dziedzińca gospodarczego był zamknięty niewielką bramą w murze południowym, wzmocnioną żelazna kratą.

W zachodniej części zamku, przy Kurzej Stopie wzniesiono dziedziniec rycerski (30). Miało to służyć wzmocnieniu obronności zamku. Grube, niewysokie mury wzniesione na brzegach skarpy - fosy, z jedną narożną baszta obronną, w połączeniu z siłą ognia czyniły te część zamku nie do zdobycia, totez jest to najlepiej zachowany fragment zamku. Na dziedziniec rycerski można się dostać spacerując wokół zamkowych murów lub można go podziwiać z okien sypialni (18) na początku spaceru po zamku.

Bezpośrednio z dziedzińca głównego (12), podążając krętymi współczesnymi schodami, można dostać się na zamek wysoki (14). Jest to najstarsza czesc zamku z trzema zachowanymi w pierwotnym wyglądzie amfiladowo połączonymi izbami. W jednej z nich zachował się łuk dawnego sklepienia kolebkowego. Wyżej znajdowały się jeszcze dwie kondygnacje, po których już dziś nie ma śladu.

Nie ulega watpliwości, że w czasach potęgi i znaczenia ogrodzienieckiej rezydencji pomieszcenia mieszkalne musiały być wyposażone i ozdobione niezwykle bogato. Nieprzypadkowo zamek w Podzamczu nazwano "Małym Wawelem". Można domyslać się tylko że wymienione w inwentarzu zamku z 1665 r. piece z malowanymi kaflami, marmurowe kominki i posadzki, żelazne okute drzwi czy malowane skrzynie ze skarbca, zdobione balustrady i obrazy w kaplicy dorównywały świetności swym wawelskim odpowiednikom.

MAPKA ZWIEDZANIA